Judaszowiec Kanadyjski Cercis canadensis p9

Sadzonka w doniczce 9x9x10cm, Rośliny wysadzane są do najlepszej jakości substratu, wolne od agrofagów.

W zależności od pory roku, rośliny wczesną wiosną wysyłane są bez ulistnienia.

Charakterystyka i pokrój:

Judaszowiec kanadyjski to niewielkie, wolno rosnące drzewo liściaste, które w naszym klimacie osiąga do 10 m wysokości. Posiada mocny, niski pień – prosty lub nieregularnie pokrzywiony – oraz grube, silnie rozgałęzione konary. Kora na pniu jest początkowo ciemna i gładka, z wiekiem staje się bruzdowata i łuszczy się niewielkimi płatami.

Forma korony zależy od nasłonecznienia: na stanowiskach słonecznych jest szeroka i rozłożysta (pędy rosną pod kątem prostym), natomiast w cieniu staje się węższa, a drzewo wyższe. U starszych okazów korona przybiera kształt parasolowaty lub odwrotnie stożkowaty. Młode przyrosty są zygzakowate, początkowo zielone, z czasem ciemnieją do niemal czarnej barwy.

Liście i kwiaty:

Liście rozwijają się w maju. Są pojedyncze, całobrzegie i sercowate, o ostrych wierzchołkach, osadzone na smukłych ogonkach.

Kwitnienie przypada na przełom kwietnia i maja, jeszcze przed pojawieniem się liści. Motylkowate, intensywnie różowe kwiaty (ok. 1,5 cm) pojawiają się w oszałamiającej liczbie, pokrywając całe drzewo – od pnia aż po czubki pędów. Proces ten trwa do trzech tygodni. Roślina jest owadopylna i miododajna, stanowiąc jeden z najwcześniejszych pożytków dla pszczół.

Wymagania siedliskowe i mrozoodporność:

Drzewo wymaga gleb żyznych, przepuszczalnych i lekkich, o odczynie obojętnym lub lekko zasadowym (pH powyżej 7,5). Nie toleruje podłoży ciężkich, podmokłych i jałowych, choć wykazuje odporność na krótkotrwałe susze. Najobficiej kwitnie w pełnym słońcu.

Choć judaszowiec jest dostatecznie odporny na mróz, wymaga stanowisk zacisznych. Młode egzemplarze przez kilka pierwszych lat należy osłaniać na zimę (agrowłókniną, słomą lub tekturą) oraz kopczykować ich podstawę. Warto pamiętać, że wiosenne przymrozki mogą czasem zniszczyć pąki kwiatowe, co skutkuje brakiem kwitnienia w danym roku.

Pielęgnacja:

Judaszowiec źle znosi przycinanie i może na nie reagować chorobami kory. Zabieg ten ograniczamy do minimum, usuwając jedynie pędy chore lub przemarznięte nie częściej niż co kilka lat.

Nawożenie powinno być umiarkowane i zakończone najpóźniej na początku czerwca. Późne podawanie azotu jest niewskazane, ponieważ uniemożliwia młodym pędom zdrewnienie przed zimą, co naraża je na przemarznięcie.